Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

May 20 2017

2215 7f18
Reposted fromdeLioncourt deLioncourt viapiehus piehus
7030 4af4
Reposted fromnaasty naasty viapiehus piehus
4131 7393 500
Reposted frommessinhead messinhead viapiehus piehus


Happy Mother’s Day!
Reposted fromdarksideofthemoon darksideofthemoon viapiehus piehus
7044 e047
Reposted fromtfu tfu viapiehus piehus
8350 c258 500
Reposted frompastelina pastelina viapiehus piehus
“ Mam wrażenie, że ja pamiętam o innych ludziach dłużej, niż oni pamiętają o mnie. ”
— Jarosław Borszewicz
Reposted fromzoou zoou viapiehus piehus
Życie emocjonalne stało się samojebką. Kluczowa jest tutaj cząstka „samo”.
Mężczyźni i kobiety zamiast w łóżkach, korytarzach czy na podłodze, dochodzą, owszem, ale samodzielnie i przed komputerami. Szybciej. Taniej. Bezpieczniej. Nikt ci nie strzela fochów, nikt nie ma żalu, wyrzucasz chusteczkę do kibla i możesz zapomnieć o wszystkim.
Relacje (jeśli już jakieś się trafiają) przeżywane są najsilniej na Facebooku i sprowadzają się do ustawienia statusu „w związku”. A później wklepywania hashtagów.
Wygoda jest mylona ze szczęściem. Za miłość brane jest zauroczenie. Zakochanie się w oczekiwaniach albo wyobrażeniach o partnerze to dzisiaj przypadłość częstsza, niż alergia na gluten. Znika umiejętność słuchania historii. Znikają podteksty. Zostaje sam tartak.
— pokolenieikea.com
Reposted frompanikea panikea
4130 8010 500
Warsaw, I love you more and more
Reposted fromohhh ohhh vialenka024 lenka024
3685 1bf6 500

mulchling:

momsouls:

Where’s the rest of his body!!!!!!

Don’t let him sit on the edge it’s not safe >:(

image

let him be……………………… he’s having fun

Reposted fromthekunstisme thekunstisme vialenka024 lenka024
3488 191d 500
Reposted fromzurawianiaczka zurawianiaczka vialenka024 lenka024
Zapytaj mnie o to, jaka książka ostatnio zrobiła na mnie największe wrażenie. Zapytaj mnie o to, o czym marzę. Zapytaj mnie o to, czy czuję się szczęśliwa. Zapytaj mnie o to, czy ostatnio widziałam obraz, który mnie poruszył. Zapytaj mnie o to, czy boję się śmierci. Zapytaj mnie o to, czy udaje mi się realizować moje plany.
Nie pytaj mnie o to, jak się czuję. Nie pytaj mnie o to, co dziś zrobiłam. Nie pytaj mnie o to, o której wstałam. Nie pytaj mnie o to, czy widziałam ostatni odcinek czegośtam. Nie pytaj mnie o to, co u mnie słychać. Ale przede wszystkim, nie pytaj mnie: „Co tam?”
Często spotykam się z „jałowymi” pytaniami, które nie mają za zadanie zbliżyć się do mnie i lepiej mnie poznać, tylko wypełnić ciszę. Na siłę. Byle ktoś coś powiedział, byle szybko, byle głośno, byle więcej. A to, co naprawdę u mnie słychać schodzi jakoś na dalszy plan. (...)
Ale zdaję sobie sprawę z tego, że niektórzy nie lubią pytań bardziej egzystencjalnych. Bo to porusza gdzieś w nich pokłady emocji, które próbowali ukryć pod zwałami codzienności. I nie chcą, żeby ich lęki wychodziły na światło dzienne. Bo mogliby się rozpłakać, zacząć krzyczeć albo zwyczajnie nie wiedzieli co powiedzieć. Bo może zapomnieli już jak się marzy, jak planuje. Może nie czytali nic ostatnimi czasy albo przeładowani obowiązkami nie mieli zwyczajnie ochoty łazić po muzeach i galeriach sztuki. Może to co ich otacza im wystarcza. I dobrze. O ile są w tym swoim świecie szczęśliwi.
Życzę Ci umiejętności zadawania właściwych pytań właściwym osobom. I słuchania jedynie tych pytań, które chcecie. Chociaż wiem, że czasem trzeba ludzi po prostu nakierować. I odbić ich pytanie o to „co tam”, swoim „jaką książkę ostatnio czytałeś?”. Często działa. Bo często ludzie boją się zadawać bardziej wnikliwe pytania, gdy nie wiedzą jak możemy zareagować i dlatego wolą kontakt powierzchowny. A tyle chcieliby o nas wiedzieć…
0868 19da
Reposted fromJMB03 JMB03 vialenka024 lenka024
Nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki. Z drugiej jednak strony rzeka nigdy nie jest ta sama, zmienia się podobnie jak ludzie. Zawsze istnieje ryzyko utonięcia, ale czy nie warto wejść drugi raz nawet do tej wody, w której kiedyś się podtopiliśmy? Oczywiście nie po to, żeby utonąć, ale żeby udowodnić sobie, że umiemy pływać.
— Gabriela Gargaś- Jutra może nie być
1536 2ba5 500
Reposted fromkrzysk krzysk vialenka024 lenka024
Jest taka granica nieśmiałości, wstydu, strachu, za którą zaczyna się siła.
— z rozmowy z Danutą Stenką. [flirtując z życiem]
Reposted fromgwiazdeczka gwiazdeczka viagdziejestola gdziejestola
7376 ba96 500
Reposted fromvandalize vandalize vialenka024 lenka024
Jak minął dzień? - nie pytam i tak widzimy się rzadko. To już chyba rok, odkąd na Ciebie nie patrzę. Raczej nie podajemy sobie rąk, raczej nie pokazujemy palcem. Raczej mało obchodzimy się nawzajem.
— happysad
Older posts are this way If this message doesn't go away, click anywhere on the page to continue loading posts.
Could not load more posts
Maybe Soup is currently being updated? I'll try again automatically in a few seconds...
Just a second, loading more posts...
You've reached the end.

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl